In de Gemeente Castricum werd een pilot uitgevoerd door de locatie VluchtelingenWerk IJmond Noord: het zogenaamde Patchworkproject.

Twintig vrouwen, Nederlandse en met een vluchtelingenachtergrond,  kwamen in de Tuin van Kapitein Rommel in Castricum zeven maal bij elkaar met als doel om de duurzame contacten op te doen. Zij ontmoetten elkaar enerzijds om een gezamenlijk patchwork te maken en anderzijds om met elkaar te spreken over het thema “het gevoel van thuis”.  In een ongedwongen sfeer werd gezamenlijk gewerkt aan een prachtig doek, ontstonden nieuwe contacten plus vriendschappen en werden er interessante verhalen uitgewisseld. Het Patchworkproject vindt inmiddels haar vervolg in West-Friesland en Haarlem.

Het gevoel van thuis

Over het  item “het gevoel van thuis” vertrouwden de deelneemsters hun eigen gevoel op dat vlak aan het papier toe. Hieronder twee citaten:

Klaske (West-Friesland): “Die groene stof hier, dat is Friesland. En dat, daarboven is de Afsluitdijk. Daar ging ik in de strenge winter van 1963 overheen om daar, in de bloemetjesstof, in Castricum te gaan werken als kleuterjuf. Thuis heeft voor mij met Friesland te maken. Zelfs al woon ik nu langer in Noord-Holland dan ik ooit in Friesland woonde. Het gaat over het gevoel van ruimte. Die kale weilanden, de sloten en het geluid van kikkers. Af en toe fiets ik de polder in. Die ruimte heb ik echt nodig. Toen ik hier kwam, werd ik onmiddellijk lid van de Friese club in Heemskerk. Daar spraken we Fries met elkaar, we zongen Friese liederen, speelden toneel en we dansten samen. Die avonden gaven me echt een gevoel van thuis. Ik sloeg er geen één over! Misschien dat ik daarom ook wel begrijp dat vluchtelingenvrouwen soms liever bij elkaar gaan zitten.”

Amina (Somalië):  “Thuis heeft voor mij alles te maken met mijn kinderen. Waar mijn kinderen zijn, ben ik thuis. Ik heb er vijf, de oudste is vijftien, de jongste zes. Samen eten met hen vind ik belangrijk. Samen aan tafel. Schone kleren, een schoon huis. Ik voel met thuis als ik goed contact heb met de mensen om me heen. Maar dat is moeilijk. Want mijn Nederlands is zo slecht. Mijn buren zijn aardig. Hier in Castricum zijn niet zoveel Somaliërs. Dat vind ik niet erg. Anders wordt er toch maar over me geroddeld. Ik zou wel graag meer contact willen hebben met andere Nederlanders. Maar de taal is een probleem. En hoe geef ik respect aan mensen, hoe hoort het hier? Ik ken de regels niet. Dat maakt me onzeker. Ik zou willen dat iemand me helpt. Zodat ik me hier ook beter thuis kan voelen”.

Onthulling patchwork

Na zeven bijzonder creatieve weken kreeg het wandkleed een uiteindelijke afmeting van 2 meter breed bij 2.80 meter lang. De feestelijke onthulling ervan werd verricht door mevrouw Emmens-Knol, burgemeester van Castricum. Zij uitte de wens dat alle oude en nieuwe Castricummers zich thuis mogen voelen in de gemeente. Voor de vrouwen die aan dit project hebben meegedaan kan dit – volgens haar - werken als een symbolische erkenning van hun bestaan in de gemeente Castricum en meer nog als een “hartelijk welkom”. Ook van het gastenboek, tijdens de druk bezochte bijeenkomst, werd dankbaar gebruik gemaakt, waarbij – naast alle hartelijke felicitaties – o.a. onderstaande prachtige uitspraken  het kleurrijke boek vulden:

Meer informatie?

Wilt u meer informatie over het patchworkproject? Neem contact op met Clemy de Rooy, Projectontwikkelaar  ( Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. ).